เผยแพร่เมื่อ/created date: 12 Sep 2011

ชมพูพันธ์ทิพย์

Tabebuia rosea (Bertol.) DC.
ชมพูอินเดีย ตาเบบูยา ธรรมบูชา
Bignoniaceae
ไม้ต้นขนาดกลางสูง 15-25 เมตร ผลัดใบ เรือนยอดรูปไข่หรือทรงกลม แผ่กว้างเป็นชั้นๆ เปลือกต้นเรียบสีเทาหรือสีน้ำตาล เมื่ออายุมากเปลือกแตกเป็นร่อง กิ่งเปราะหักง่าย ใบ ใบประกอบรูปนิ้วมือ ใบย่อย 5 ใบ ก้านใบรวมยาว 5-30 เซนติเมตร ก้านใบย่อยยาว 0.5-2.5 เซนติเมตร ใบรูปขอบขนานหรือรูปไข่แกมรูปรี กว้าง 3-7 เซนติเมตร ยาว 7.5-16 เซนติเมตร ปลายใบแหลมหรือเรียวแหลม โคนใบมนหรือสอบ ขอบใบเรียบ แผ่นใบหนาสีเขียวเข้ม ดอก สีชมพูอ่อน ชมพูสดและขาว กลางดอกสีเหลือง ออกเป็นช่อแบบช่อกระจุกที่ปลายกิ่ง มีดอกย่อยจำนวนมาก โคนกลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอดปลายแยกเป็น 5 แฉก คล้ายรูปแตร ยาว 5-7 เซนติเมตร มักบาน พร้อมกัน ร่วงง่าย ดอกบานเต็มที่กว้าง 5-8 เซนติเมตร ผล ผลแห้งแตก เป็นฝักกลม ยาว 15-30 เซนติเมตร เมื่อแก่แตกเป็น 2 ซีก เมล็ดแบน สีน้ำตาล มีปีก
พบได้ทั่วไป ออกดอกช่วง เดือนกุมภาพันธ์-เมษายน มีถิ่นกำเนิดทางอเมริกาใต้
ปลูกเป็นไม้ประดับ

หนังสือพรรณไม้เกียรติประวัติของไทย

-

4877 views

ผลลัพธ์เพิ่มเติม/Additional Results

แสดงความเห็นและอภิปราย/discuss

   

Your E-mail:

Your Name: